Grote verwachtingen

0

Toen ik zo een twintig jaren geleden mijn man leerde kennen, dacht ik wat een sportief type is dat. Fietsen van Den Haag naar Twente, wandelen, sportschool en voetbal. Niet verkeerd; zijn lichaam zag er goed uit. Weinig vet en veel spiermassa. Mooi zo. Daar kon ik het mooi mee doen. Nu zijn we twintig jaren verder. Mijn verwachtingen heb ik drastisch moeten bijstellen.

Hij weegt nu 102 kilo. Fietsen wordt alleen gedaan als ik de auto heb. Tja, dan moet hij wel. Het sporten beperkt zich nu tot het hollen als grensrechter langs de kalklijn. De sportschool is al lang vaarwel gezegd. Het wandelen in de natuur is ook passé. Alleen een flinke stadswandeling kan hem nog bekoren.

Ons dorp is nog lang geen stad. Ook hier waren grote verwachtingen. Vooral ons centrum zou een impuls krijgen. Ook hier zijn we zo een twintig jaren verder. Er is wat afgebroken, het plein is veranderd en dat was het dan. Nu wachten we op een van de 15 projectontwikkelaars die belangstelling hebben voor de bouw van een nieuw centrum. Het zal mij benieuwen. Ik hoop van ganser harte dat er eind maart witte rook uit de schoorsteen komt. We hebben dan geen nieuwe paus maar een projectontwikkelaar die Haaksbergen laat bloeien. Of niet dan!

Onze nieuwe burgemeester is nu een jaartje aan het werk. Aardige man die graag tussen de mensen staat. Prima. Soms voortvarend zoals met die illegale reclameborden. Wel bedachtzaam; woorden wikkend en wegend. Een hoge versnelling kan geen kwaad. Begin het nieuwe jaar goed en schaf het betaald parkeren in het centrum af. Ik verwacht nog veel van onze burgemeester.

Stella.

Plaats uw commentaar