De Plek Van… Ard Weeink

4
Ard Weeink...jeugdsentiment bij het Buursermeertje

Je kunt er bijna niet om heen als je met Ard Weeink (60) een kop thee drinkt: Teach In. In 1975 maakt hij deel uit van de laatste Nederlandse winnaar van het Eurovisie Songfestival. De Haaksbergenaar kijkt terug op een onvergetelijke ervaring. “We waren een stel jonge kerels toen.

Je beleeft ontzettend veel. We werden als sterren behandeld. Allerlei beroemde mensen ontmoette je. Abba, Prince, Charles Aznavour. In het begin is dat heel leuk.” Ard Weeink lacht als hij terugdenkt aan de woorden van zijn vader. “Hij maakte van beroemheden weer gewone mensen met: ‘Ach, dee leu mot ok gewoon allemoal piss’n en p….’.” Aanbeden door bewonderaars, op een voetstuk geplaatst. “Je werd uitgenodigd bij mensen, alleen maar omdat je het Songfestival had gewonnen. Dat werd vervelend. We reisden heel Europa door. Als je dan een keer thuis was, had ik geen behoefte om weer naar zo’n feestje te gaan.”

Contrast

De tijd met Teach In vormt een schril contrast met zijn huidige werk als muziektherapeut. Ard Weeink begeleidt – in dienst van Livio – onder andere mensen met Alzheimer. “Het is één van de snelst groeiende aandoeningen. Je moet niet de illusie hebben dat muziektherapie bij deze patiënten tot herstel leidt. Wat je hoopt is dat je het voortschrijdende proces van dementie kunt afremmen. Persoonlijk kan ik het slecht hebben dat deze mensen die vaak hun leven lang hard hebben gewerkt, op geestelijk niveau aan hun lot worden overgelaten. Ik zie het als een plicht van onze geciviliseerde maatschappij om hen goed te behandelen. En dat is niet makkelijk in deze tijd.”

Muziekschool

Naast muziektherapeut is Ard Weeink docent aan de Haaksbergse muziekschool. Bijna WAS, want de ontslagbrief heeft hij onlangs ontvangen. “De gemeente legt een forse bezuiniging op van 400.000 euro met ingang van 1 januari van dit jaar. Midden in het lopende seizoen. Met ouders zijn jaarcontracten afgesloten. Die moet je wel afmaken. We kregen niet de tijd om te reageren. Dit vind ik een vorm van onbehoorlijk bestuur.” Een bezuiniging met ingang van het nieuwe seizoen zou Weeink voorstelbaar vinden. “De muziekschool in zijn huidige vorm gaat op 16 juli dicht. Hoe het daarna verder gaat moeten we afwachten.” Hij vervolgt: “De gemeente kijkt alleen naar getallen en denkt: ‘wat ze in Neede en Losser kunnen,
dat kan hier ook’. De politiek hoopt gewoon dat iemand – particulier initiatief – in het gat springt. Dit doet heel zeer. Ongehoord voor een plaats als Haaksbergen. De gemeente beseft niet half wat dit betekent op cultureel vlak. Want met sluiting van de muziekschool breek je de complete infrastructuur af; opgebouwde contacten gaan verloren. Er zijn hier heel wat bandjes ontstaan en muzikale talenten tot ontplooiing gekomen. Dat soort dingen draai je de nek om. Haaksbergen wordt een arme gemeente wat cultuur betreft. Puur om missers uit het verleden weg te werken. PUNT!”

Van jongenskoortje naar conservatorium

Zijn eigen muzikale carrière begint in het jongenskoortje van de Pancratiuskerk. “Ik hield nauwlettend in de gaten hoe onze dirigent Dinant Dijkhuis zwaaide met zijn stokje. Hetzelfde wilde ik later ook bereiken. En dat is gebeurd.” Na de Ulo gaat Ard Weeink korte tijd naar het conservatorium in Amsterdam en stapte over naar Enschede zodra daar een conservatorium kwam. Liefde voor muziek heeft hij niet van een vreemde. “Mijn vader was een bovengemiddeld amateur en speelde saxofoon, dwarsfluit en accordeon.” Ard Weeink wordt meteen aangenomen in een bandje. “Achttien jaar was ik. We traden geregeld op, onder meer in de rosse buurt. Maar ik verdiende veel geld. En dat kwam goed uit want mijn vader werkte
dag en nacht om mijn studie te bekostigen.”

Clippers Crew

Sinds april 2011 staat Ard Weeink als dirigent voor Clippers Crew, een nieuw Haaksbergs shantykoor met een eigen concept. John Gaasbeek – oud-collega van Teach In – begeleidt de zangers op toetsen. Weeink is kritisch, perfectionistisch. Hij wil met Clippers Crew professioneel voor de dag komen. Alle arrangementen voor de shantysongs schrijft hij zelf. “Ze hebben allemaal te maken met water. Zoals The Last Farewell, Mull of Kintyre, the Banana Boat Song, Aloha Hey. We zingen drie- of vierstemmig, zoveel mogelijk in de originele taal en begeleiding. We maken als het ware een muzikale wereldreis.” Clippers Crew heeft alleen mannelijke stemmen. “Shanty is van oudsher een mannending. En het is ook gezellig met mannen onder elkaar. Met zesenvijftig leden is het koor ruim op sterkte. Nog groter betekent logger en dus trager. Dan kun je niet meer zo lichtvoetig zingen.”

Jeugdsentiment

Voor zijn favoriete plek duikt Ard Weeink in zijn jeugdherinneringen. “Dat is voor mij het Buursermeertje. Ons gezin – we woonden aan De Braak – bestond uit één meisje en drie jongens. Op vakantie gaan zat er niet in. Wel gingen we op zondag met onze ouders naar het Buursermeertje om er te zwemmen. Op de fiets door het Buurserzand. Later heb ik daar ook met mijn eigen kinderen een gewoonte van gemaakt. Haaksbergen is zo’n mooie gemeente. Het zijn vaak anderen die je daarop wijzen. Ik moet zeggen dat ik steeds meer oog krijg voor het Twentse buitenleven. En dat ik me steeds meer Tukker voel. Hoewel ik niet zo van de grenzen ben. Ik beschouw me meer Europeaan dan Hollander. Samen staan we sterk. Dan gaan er geluiden op om de grenzen weer te sluiten. ASJEBLIEFT NIET ZEG! Nationalisme is mij vreemd. Nou ja, behalve bij voetbal en het Songfestival…”

Plaats uw commentaar