De plek van…Léon Leeters

0

“Villa Jordaan: een huis dat veel geeft”In 1980 neemt advocaat Léon Leeters zijn intrek in Villa Jordaan aan de Spoorstraat. Een monumentaal pand met een textielverleden. Hij noemt het een voorrecht om er te mogen werken en wonen. “Het is een huis dat veel geeft. Ruimte. Weldadige rust. Prachtige karakteristieke details. Om voortdurend van te genieten. En dan te bedenken dat er in 1980 plannen waren het te slopen…”

Respect

Zijn zachte g verraadt banden met het zuiden van ons land. De geboren Bosschenaar heeft zijn draai in Haaksbergen helemaal gevonden. “Meteen vanaf het moment dat we er gingen wonen in 1978. Ik kreeg werk in Enschede en zocht woonruimte in de omgeving. Steeds weer kwamen we in Haaksbergen terecht. Misschien herkende ik hier het Brabantse sfeertje van gemoedelijkheid het meest”, vertelt Léon Leeters (65). Hij koestert de Twentse volksaard, tradities en spraak. Het taaltje verstaan is geen probleem. “Maar Twents spreken moet ik niet gaan doen. Het klinkt nergens naar. Dat moet je overlaten aan ‘autochtone Tukkers’. Uit respect voor de eigenheid van de Twentse taal.” Haaksbergen boeit hem. Hij hoeft er nooit meer weg. Dat heeft mede te maken met zijn woonsituatie. Daarmee belanden we meteen bij zijn favoriete plek: zijn eigen Villa Jordaan. Een wel heel bijzonder pand dat eigenlijk een beetje ‘van Haaksbergen’ is.

Uitgewoond

Textielfabrikant Derk Bernard Herman (Derk) Jordaan laat in 1887 de statige villa bouwen om er te gaan wonen met zijn vrouw Gerharda Jordaan-Martens. De eerste steen leggen zij op hun trouwdag. Villa Jordaan kent heel wat gebruikers. Om te beginnen het gezin Jordaan met hun vier kinderen. De familie moet in 1943 plaats maken voor de Duitse bezetter. Daarna gaat Derk Jordaans zoon Henny er wonen. Vervolgens wordt de villa ‘verheven’ tot bedrijfskantine van de naastgelegen textielfabriek KNTU. De gemeente wordt in 1974 eigenaar en brengt er onder meer haar afdelingen Financiën, Bevolking en de Sociale Dienst onder. Ook wordt het dependance van scholengemeenschap De Bouwmeester. Wanneer het Enschedese advocatenkantoor Meerburg en Schmidt, waar Léon Leeters dan werkt, er in 1980 een filiaal vestigt, is Villa Jordaan dan ook aardig uitgewoond.

Wonen en werken

“Van mijn toenmalige collega’s destijds vond echter niemand het plezierig om in Haaksbergen te werken. Ik als enige juist wel”, lacht Léon Leeters. In 1985 gaat hij op dezelfde locatie verder met zijn eigen advocatenpraktijk. Weer vijf jaar later koopt hij Villa Jordaan van de gemeente. Wonen en werken in hetzelfde gebouw, hij heeft het nimmer als een probleem ervaren. Integendeel. “Hoewel we in 1999 wel boven zijn gaan wonen. Daarvóór werd er gewoond en gewerkt op beide verdiepingen. Alles liep door elkaar. Zeker toen we hier met drie advocaten en meerdere secretaresses zaten werd dat erg lastig.”

Monument

Tijdens de verbouwing in 1999 is de indeling van de villa ingrijpend gewijzigd. Daarbij zijn tegelijkertijd oorspronkelijke details teruggebracht.
Ornamenten, brede uitgewerkte lijsten en gestuukte plafonds. “Waar we nu zitten was ooit de grote slaapkamer. Waar de deur zat is een grote doorgang gemaakt zodat er een royale leefruimte kon worden gecreëerd.” Leeters vervolgt: “Villa Jordaan is beeldbepalend voor Haaksbergen. Een prachtig pand en een mooi voorbeeld van de bijzondere architectuur van Gerrit Beltman. Sinds maart 1997 heeft het de status Rijksmonument. En terecht.”

Achter de gevel

Achter de historischegevel spelen zich sinds 1980 zaken af die alles van doen hebben met recht. In zijn algemeenheid vindt Léon Leeters het voor een advocaat belangrijk om actief deel uit te maken van de samenleving waarin je werkt. “Je functioneert het best als je bent ingebed in de gemeenschap. Je kent daardoor de structuur waarbinnen zaken zich afspelen. Dat werkt plezierig. Keerzijde is dat je hierdoor vaker ‘nee’ tegen zaken moet zeggen omdat je niet vrij staat. Doordat je veel mensen kent kan het moeilijk zijn om tegen een bepaald bedrijf of persoon te procederen. Die kans neemt dus toe naarmate je meer betrokken bent bij de samenleving.”

Betrokken

Ook de mens Léon Leeters voelt zich betrokken bij de Haaksbergse samenleving. “Laat ik hiermee beginnen: je wordt advocaat omdat je betrokken bent op mensen. Je helpt hen bij soms zeer indringende en persoonlijke problemen, geeft hen adviezen en begeleidt hen bij juridische procedures. Je bent dus dienstverlener, waarbij vooral vertrouwen een belangrijke rol speelt. Diezelfde betrokkenheid uit zich richting samenleving.” Leeters oefende en oefent verschillende bestuursfuncties uit. Zo was hij lid van verschillende serviceclubs, secretaris bij de voormalige welzijnsinstelling De Steerne, bij de Historische Kring Haaksbergen en bij RTV Sternet. Als voorzitter van de bestuurscommissie Basisonderwijs Haaksbergen was hij nauw betrokken bij de totstandkoming van basisschool Los Hoes en de fusie tussen het openbaar en katholiek onderwijs. Tegenwoordig is hij nog betrokken bij RTV Sternet en als bestuurder bij de stichting Keender en de Wereldwinkel Haaksbergen. “Het is mooi om iets voor de gemeenschap
te kunnen en te mogen doen. Je bent betrokken en je wilt iets toevoegen. Dat klinkt misschien verheven, maar het is wél wat je drijft.”

Bezorgd

Léon Leeters hekelt het huidige kabinetsbeleid dat in zijn ogen vooral kwetsbare mensen treft. “Ik ben er van overtuigd dat er veel mensen zullen zijn die vanwege door de overheid opgeschroefde kosten, zullen afzien van het inschakelen van de rechter. Het gevaar dreigt dat een aantal van hen hun recht op een andere manier zal gaan halen. Dat leidt onvermijdelijk tot een samenleving waarin het recht van sterkste telt. Op deze wijze wordt de rechtstaat uitgehold. Een gevaarlijke ontwikkeling.” Bezorgd is hij ook dat kwetsbare mensen niet meer de zorg krijgen die ze nodig hebben. “Ouderen, jongeren, mensen met een beperking. Zij worden te makkelijk aan de kant geschoven. Terwijl bijvoorbeeld het probleem van de hypotheekrente niet wordt aangepakt. Een gemakkelijke keuze, puur om de gunst van de kiezer.”

Plaats uw commentaar