De plek van… Leonie Rutte

0

“Je neemt toch niet de markt hè?!”, werd haar al toegefluisterd. Toch kiest Leonie Rutte-Oldenkortte – die onlangs afscheid nam van de Haaksbergse gemeenteraad – voor dit ‘politiek gevoelige plekje’. “De markt liep de afgelopen twintig jaar als een rode draad door de raadsvergaderingen. Voor mij persoonlijk is het de locatie waar alles samen komt.” Rond de markt bevinden zich de kerk, het Historisch Centrum en de Wereldwinkel waar ze vrijwilliger is. En natuurlijk het gemeentehuis. Daar zat ze twintig jaar in de VVD raadsfractie en was ze vier jaar werkzaam als wethouder.

De juist afgezwaaide raadsnestor zegt het ‘zonde’ te vinden dat ze de raad verlaat met een niet afgerond marktplan. De facelift van het Haaksbergse dorpshart bracht soms een politiek spanningsveld teweeg. “Zo veel mensen, zo veel gedachten. Tegenstrijdige plannen en belangen, dat kan botsen. Aan de andere kant maakt dat het boeiend. Soms leidt het tot succes, soms tot teleurstelling. Democratie is ergens in het midden uitkomen”, gaat ze verder. “Dat betekent ook dat je er een keer een streep onder moet zetten. En niet eindeloos doorgaan om je eigen zin door te drijven.” Ze vindt dat veel in de plaatselijke politiek goed gaat. “Politiek is altijd in ontwikkeling. Is het één opgelost, dan komt er weer iets nieuws om de hoek. We zouden echter sneller met elkaar tot beslissingen moeten komen. En binnen de politiek goede afspraken moeten maken om elkaar alleen op argumenten te bestrijden. Samen moeten we resultaten proberen te halen voor Haaksbergen. Om er een nog vrolijker dorp van te maken.”

Politiek raakt iedereen

Politiek raakt een ieders leven. Of het nu gaat om de aanleg van wegen, de zorg, het onderwijs, vrije tijd, wonen. “Je kunt er actueel mee bezig zijn, er actief iets mee doen. Of je beperkten tot het uitbrengen van je stem en het verder overlaten aan anderen.” Zelf is Rutte er ooit ‘ingerold’ door in de ‘VVD Vrouwen’ een wegens ziekte opengevallen secretarispost over te nemen. “Als ze mij toen gezegd hadden dat ik twintig jaar in de raad zou zitten en wethouder zou worden? Dat was destijds echt ver van mijn bed. Maar het leven bestaat uit toevalligheden”, zegt ze glimlachend. Hoewel ze niet uit een politiek gezin komt was de interesse altijd aanwezig. Net getrouwd met (liberaal) Nico Rutte mocht ze op haar 21ste voor het eerst stemmen. “Daar was ik echt bewust mee bezig. Alles op een rijtje zettende kwam ik erachter: hé, ik ben liberaal.” Het overlijden van haar zoon Nico in 2006 en haar man Nico een jaar later heeft haar wereld drastisch veranderd. “In deze moeilijke periode is de politiek me tot steun geweest. Het hield me op de been. Ik ben bang dat ik anders verder was weggezakt.”

Geloven in mensen

Leonie Rutte houdt van mensen. Haar sociale gezicht heeft ze onder meer laten zien als wethouder Sociale Zaken. “Een goed liberaal kun je alleen zijn als je ook sociaal bent. Liberalisme gelooft in de eigen kracht van mensen. Zij richten zelf hun leven in en maken zelf hun keuzes. Dat is echter iets anders dan alleen opkomen voor je eigen hachje! Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je anderen daarbij tekort doet. Mensen die niet in staat zijn eigen keuzes te maken zul je dus moeten ondersteunen”, aldus Rutte. “Wat goed is voor de één, pakt misschien minder goed uit voor de ander. Je zult altijd proberen een eerlijke afweging te maken. Allereerst goed luisteren, maar daarnaast op je gevoel afgaan. Want gevoelsmatig weet je vaak wel wat goed en minder goed is. Het is belangrijk om binnen de regels te kijken naar wat kan. Je moet ook ‘nee’ durven zeggen, als je maar duidelijk uitlegt waarom.” Respect voor anderen is voor haar de leidraad wat het leven betreft en de politiek. “Dat is in deze tijd wel eens moeilijk. Ben je het oneens met een ander, dan vind ik dat je er op argumenten uit moet proberen te komen. En niet door grof te worden of door op elkaar in te hakken.” Haar laatste raadsvergadering op 2 juli is voor haar het lichtend voorbeeld van hoe het zou moeten. “Door onderling overleg samen tot iets komen, zo hoort het!”

Wereldwinkel

Lang voor ze de gemeenteraad verliet zocht ze al bezigheden om de vrijgekomen tijd in te vullen. De Wereldwinkel – waar ons gesprek plaatsvindt – kan sinds 2011 rekenen op haar vrijwillige inzet. Via Livina Waanders – oudraadslid voor de PvdA en vriendin – is ze er verzeild geraakt. “Werken mét de vrijwilligers hier vóór de mensen in de Derde Wereld, dat doe ik met plezier. Eigenlijk geeft het mij minstens zoveel als wat ik doe voor hen.” Geld geven aan de Derde Wereld, daarbij zet ze vraagtekens. “Nee, respect is wat ze nodig hebben. Respect voor wat ze doen, door een eerlijke prijs te betalen voor hun producten. Dat ik daar een beetje aan mee mag werken doet me goed. En kijk eens wat een vrolijke artikelen hier in de winkel staan”, zegt Leonie Rutte stralend. “Dan word je toch vanzelf blij?”

Tekst en foto: Betty Morsinkhof

Plaats uw commentaar